me he jæren å reisa te <3
13 mei 2008
🇳🇴
vanuit Noorwegen
døren låses, porten lukkes,
det er gjort for aller siste gang.
om vi siden aldri møtes,
kan jeg være hos DERE i min sang:
om det som er forbi er forbi,
da har jeg noe vakkert å si:
alltid skal jeg huske det vi delte,
DERE og jeg,
aldri skal jeg glemme - alt DERE var for meg.
Het is voorbij. Nu ik dit typ ben ik met papa & mama in Kristiansand, waar we eigenlijk niet meer doen dan wachten op de boot terug naar Denemarken, Duitsland, Nederland. Mijn laatste uren in Noorwegen zijn bezig.
De afsluiting op school was ontzettend mooi. Het koor werd omgedoopt tot jankclub, vooral bij 'Et år på Jæren' en 'ons liedje' 'Over the Rainbow'. De lerarenband speelde 'Closest thing to crazy' en Little Fingers liet huilen met 'By this time tomorrow'. Dag sprak: 'hier op Jæren zeggen we geen Vaarwel, maar alleen maar Tot ziens', Martin: 'ik ben trots een deel van ons te zijn' en Vegard zijn vader die huilend bedankte voor de fijne tijd die zijn (gehandicapte) zoon hier heeft gehad. 'Jullie zijn geweldig!', zonder ons te kennen. En mama die ook huilde zonder een woord te verstaan.
Jezus, wat een fijne mensen heb ik ontmoet. Wat een avonturen beleefd. Wat een herinneringen gekweekt. En wat een afscheid. <3 Al mijn tranen huilde ik op, net als de rest overigens. Het was zo geweldig te zien hoe iedereen zo ontzettend zichzelf was. Hoe ik met Kaja Anniken Ine Linn en Anders in elkaars armen stond te janken. Hoe Gudrun mee deed en me (net als Silje, Johny, en nog meer leraren) vertelde hoe trots ze op me is. Het was veel beter dan ik had durven dromen en ik hoef niet bang te zijn want dit jaar is zeker een TO BE CONTINUED. Dit geluk pakt niemand me en ons allemaal trouwens zo 1 2 3 af.
En Kaja zag ik 2 minuten na vertrek alweer op het tankstation, waar we weer uit moesten stappen en knuffelen en huilen. / Het is gek dat de bubbel nu toch echt is geknapt.det er gjort for aller siste gang.
om vi siden aldri møtes,
kan jeg være hos DERE i min sang:
om det som er forbi er forbi,
da har jeg noe vakkert å si:
alltid skal jeg huske det vi delte,
DERE og jeg,
aldri skal jeg glemme - alt DERE var for meg.
De afsluiting op school was ontzettend mooi. Het koor werd omgedoopt tot jankclub, vooral bij 'Et år på Jæren' en 'ons liedje' 'Over the Rainbow'. De lerarenband speelde 'Closest thing to crazy' en Little Fingers liet huilen met 'By this time tomorrow'. Dag sprak: 'hier op Jæren zeggen we geen Vaarwel, maar alleen maar Tot ziens', Martin: 'ik ben trots een deel van ons te zijn' en Vegard zijn vader die huilend bedankte voor de fijne tijd die zijn (gehandicapte) zoon hier heeft gehad. 'Jullie zijn geweldig!', zonder ons te kennen. En mama die ook huilde zonder een woord te verstaan.
Jezus, wat een fijne mensen heb ik ontmoet. Wat een avonturen beleefd. Wat een herinneringen gekweekt. En wat een afscheid. <3 Al mijn tranen huilde ik op, net als de rest overigens. Het was zo geweldig te zien hoe iedereen zo ontzettend zichzelf was. Hoe ik met Kaja Anniken Ine Linn en Anders in elkaars armen stond te janken. Hoe Gudrun mee deed en me (net als Silje, Johny, en nog meer leraren) vertelde hoe trots ze op me is. Het was veel beter dan ik had durven dromen en ik hoef niet bang te zijn want dit jaar is zeker een TO BE CONTINUED. Dit geluk pakt niemand me en ons allemaal trouwens zo 1 2 3 af.
Reacties
Reacties
16 mei 2009, 00:27
Joehoe, Marlou is bijna back in town :)!!
Binnenkort smikkelen van een heerlijke aardbeiencoup!!
xxx Tessa
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!